Sophie Dewaele 2011 Joker+ en Lotto trekking zomers kleedje @ Bekende Vlaamse presentatrices

Sophie Dewaele op 17 augustus 2011 met de Joker+ en Lotto trekking in een zomers kleedje.

Bekende Vlaamse presentatrice Sophie Dewaele: de filosoof-omroepster en lottomadam.

Bekende Vlaamse presentatrice Sophie Dewaele is een bekende tv-omroepster, media figuur en lottomadam. Ze studeerde filosofie in Gent en koos daarna voor een carrière in de media. Haar eerste stappen in de journalistiek waren bij de West-Vlaamse regionale televisiezender WTV, al tijdens haar studies. Daarna werkte ze bij Radio 2 Oost-Vlaanderen aan nieuws en reportages. Later ging ze naar TV1 en Radio Donna. Na een klein intermezzo als persattaché en woordvoerster van de Gentse universiteit, koos ze in 2004 voor VIJFtv.

Als boekenliefhebster en schrijfster is Sophie Dewaele ook jurylid van de Gerard Walschapprijs voor debuterende auteurs en in 2005 schreef ze zelf een boek, over de eerste jaren van haar tweeling. Op haar website beschrijft ze zichzelf als "een denker, soms een piekeraar en een twijfelaar" en zegt ze dat ze wel eens de opmerking krijgt dat ze niet zoveel moet nadenken.

Sophie Dewaele is ook regelmatig te zien als moderator. Daarbij vergeet ze haar roots niet, want ze leidde onder andere het debat op een studiedag voor eigentijds filosofieonderwijs in 2004.

Sophie Dewaele van Nationale Loterij verwart lotto- met biljartballen

Sophie Dewaele (37) presenteert al een tijdje de trekking van de Nationale Loterij op televisie, maar moet haar kennis van de lottoballen nog een beetje bijschaven. De presentatrice kreeg in het Eén-programma De klas van Frieda een foto van een aantal gekleurde en genummerde ballen van een Amerikaanse biljart te zien. Op de vraag of de ballen op de foto lottoballen waren, antwoordde Dewaele 'juist'. Foutje, geeft ze toe. 'Ik zag ballen en cijfers en dacht in een reflex: dat zijn de ballen van de Loterij. Het ging echt heel snel, ik moest tegen de tijd antwoorden. Het was een instinker en ik ben er met mijn twee voeten ingelopen. Als ik de trekking presenteer, ben ik zéér geconcentreerd. Ik heb geen tijd om snooker te spelen, of hoe heet dat? Ik moet dat spel dringend eens spelen.'

Naast Lottomadam is Sophie Dewaele ook nog eens schrijfster van aan aantal boeken.

30 en dolgedraaid
Fragmenten uit het hectische leven van een chocoholic
Stap in het leven van Sophie Dewaele. Dertiger. Professioneel perfectionist. Georganiseerde chaoot. Single moeder van twee kinderen, die zich een weg probeert te banen door de moderne jungle. Als presentatrice maakt Sophie deel uit van het televisiewereldje en proeft ze geregeld van de glitter en de glamour. Thuis proeft ze dan weer van de chaos. In haar boek geeft Sophie Dewaele zich helemaal bloot.

Champagne op de BV-feestjes. In de frigo thuis een paar eenvoudige flesjes wijn van de supermarkt en vooral chocolademelk voor de kindjes. Het leven van Sophie loopt gedurig in het honderd. Dolgedraaid door de chaos, verliest ze echter haar glimlach niet.

Droom van een moeder: Sophie Dewaele
Mei 2007: de geboorte van "Droom van een moeder". Mijn tweede boek. Over de peuter- en kleutertijd van Fran en Simon. Ik vertel over de zindelijkheidstraining, over hoe ik van bedtijd een plezierig moment probeer te maken, wat ik doe als de kinderen bang of boos zijn, ... Het zijn verhalen en raadgevingen waarmee ik andere moeders wil helpen bij de opvoeding van peuters en kleuters.
Daarnaast beschrijf ik het hectische leven van de carrièrevrouw die ook moeder is. Ik ga dieper in op de keuzes die elke mama moet maken. Ik vertel over het dagelijkse circus om de kinderen klaar te stomen voor school en over het hele opvangnetwerk dat elke werkende moeder vaak moet organiseren.
Tijd maken voor de kinderen, maar ook voor zichzelf en voor de partner, dat is de droom van een moeder.

Alles in het dubbel: Sophie Dewaele
Mijn eerste boek verscheen in 2005: "Alles in het dubbel". Over de eerste jaren met mijn tweeling. Over de ups & downs van het moederschap. Ontroerend, soms zelfs grappig en hilarisch. Een herkenbaar verhaal voor mama's én papa's.

Sophie Dewaele in de pers:
Haar boek ligt pas een dag in de boekhandel, maar “Alles in het dubbel. Verdrinken in het moederschap” blijft niet onbesproken. Voor tv-gezicht Sophie Dewaele is het een openhartig relaas van haar ervaringen als moeder van de tweeling Fran en Simon, voor mama’s die door het bos de bomen niet meer zien, hopelijk een hart onder de riem.
Het Belang van Limburg 27 april 2005
Gazet van Antwerpen 28 april 2005

“In elke straat zal wel een moeder wonen die het na de geboorte van haar kind lastig had. Ik wil ook geen medelijden, want ik besef dat er mensen zijn die het nog moeilijker hebben dan ik.”
Het Nieuwblad, Het Volk 21 april 2005
De Standaard 23 april 2005

“Alles in het dubbel betekent ook dat het plezier dat we met de kinderen beleven, dubbel plezier is. ’t Is heerlijk om zien hoe de kinderen als tweeling toch anders zijn dan anderen. Ze zijn nooit alleen, ze imiteren niet alleen ons, maar ook mekaar, ze ontwikkelen een eigen taaltje waarmee ze onderling communiceren…”
De Krant van West-Vlaanderen 29 april 2005

Sophie Dewaele: “Mijn kinderen en ik hebben veel meegemaakt, maar het was gelukkig allemaal van voorbijgaande aard. Ik wil enkel mijn verhaal vertellen: de eerste twee jaren met Fran en Simon, met alle ups en downs.”
Dag Allemaal 30 april 2005

Het boek is in ieder geval geen jammerklacht over het ouderschap.
Story 11 mei 2005

“…na de eerste verjaardag van de tweeling werd alles wat relaxter. (…) Dat neemt niet weg dat het nog steeds hard werken was, maar vanaf dat moment kon ik meer aandacht hebben voor hun ontwikkeling en dan pas begin je te genieten.”
TV-Familie 18 mei 2005

Sophie Dewaele: “Het is in feite heel simpel: zorg dat het moederschap ook voor jezelf leuk blijft!”
Flair 31 mei 2005

Het boek is pittig en luchtig geschreven, met zin voor humor en zelfrelativering. Je leest het in een ruk uit.
Steps magazine juni 2005

Sophie Dewaele: “Ik had altijd gehoord: als je eenmaal moeder bent, weet je vanzelf hoe het moet. En dus zat ik te wachten op de goddelijke ingeving, op het moment dat ik plots tot moeder getransformeerd zou worden.”
Humo 7 juni 2005

“Misschien moeten we met z’n allen gewoon durven zeggen: het was een gigantische chaos bij ons vanochtend!”
Libelle 2 juni 2005

Een verhelderend, relativerend en charmant boek. Charmant? Om eerlijk te zijn: het leest als een trein.
Kind en co juni 2005

Moeder en TV-gezicht Sophie Dewaele
"Ik leerde genieten als moeder"

"Ik zou nooit van mezelf zeggen: 'Ik ben een droom van een moeder.'
Ik probeer het wel te zijn. Maar niemand is perfect. Als je je best
maar doet. Dat is het belangrijkste." Sophie Dewaele van de zender
VIJFtv en lottomadam werd in 2002 voor de eerste keer moeder. Ze kreeg toen niet
één, maar 2 baby's. In een openhartig interview praatte Sophie Dewaele over werk, kinderen en
vakantie.

Plots was daar een tweeling voor Sophie. Haar leven geraakte
overhoop. Ze beleefde grote momenten. Maar ze had ook verdriet en
pijn. Ze had er plots een job bij. Daarover schreef Sophie het boek
'Alles in het dubbel, verdrinken in het moederschap'. "Ik had het
niet gemakkelijk na de bevalling. Maar daar schaam ik me niet voor",
zegt ze. Dit jaar kwam haar 2de boek uit: 'Droom van een moeder,
tussen kleuters en carrière'. Fran en Simon zijn ondertussen flinke
kleuters. En Sophie geniet nu volop van haar tweeling.

Waar ben je de laatste weken mee bezig?
Sophie Dewaele: Ik ben nu een vast gezicht bij VIJFtv. Daar ben ik fier op.
De zender geeft mij mooie kansen. In het najaar kom ik met een nieuw
programma op TV. Ik mag er eigenlijk nog niks over zeggen. Maar je
zal mij dan vaak zien. Het programma wordt heel leuk. Maar je kan er
ook wat van leren. Begint de zomer? Dan begint voor veel mensen de
vakantie. Voor mij begint dan vaak het maken van een nieuw
programma.

Neem je dan geen vakantie?
Ik ga wel nog een week in bikini naar de kust. Dat doe ik elk jaar. We gaan net
over de grens naar het kleine plaatsje Bray- Dunes in Frankrijk. De
tijd bleef er stilstaan. Er staan geen hoge gebouwen. Op de dijk kan
je gefrituurde appeltjes kopen. Er is enkel een winkeltje met wat
strandballen en schepjes. Meer moet dat niet zijn. De kinderen willen
zand en strand. Mijn man en ik willen rust. 's Avonds kijken we in
ons appartement naar het ondergaan van de zon. Dat is puur genieten.

Je trok door heel Vlaanderen voor het programma 'Vlaanderen
Vakantieland'. Wat is voor jou de mooiste streek van Vlaanderen?
Sophie Dewaele: De mooiste streek is voor mij Klein-Brabant. Daar woon ik zelf. Ik
voel mij hier thuis. Iedereen kan zien dat het hier mooi is. De
Zwalmstreek vind ik ook heel mooi. Een andere mooie ontdekking was de
Voerstreek. Je kan daar prachtig wandelen. Ze koken er nog heerlijk
zoals vroeger. Vlamingen onderschatten hun eigen streek een beetje.
Je ziet de schoonheid bij je deur soms niet.

Wat is je meest geliefde vakantieland?
Sophie Dewaele: Ik hou heel veel van Italië. Ik was als student 6 maanden in Firenze.
Die stad maakte veel indruk op me. Ik hou van het land, de warme
mensen en de taal. Ik krijg er niet genoeg van. Ik kan eindeloos
terugkeren naar Firenze.

We zagen je pas op VIJFtv in het programma 'Hello Goodbye Zaventem'.
Je volgde er mensen bij het vertrek of de aankomst op de luchthaven.
Hoe was het om dat programma te maken?
Sophie Dewaele: Dat was één van mijn beste ervaringen. Om 6 uur in de ochtend
vertrokken we naar de luchthaven. De reporters zochten mensen om deel
te nemen aan het programma. Ze letten op de taal van het lichaam,
gevoelens, mensen met bloemen. Er was niks voorbereid. Dat maakte het
spannend. De interviews waren een uitdaging. Ik moest meteen de
juiste vragen stellen. Er was geen kans om het opnieuw te doen.

Je deed de inleidingen voor 'Nanny 911'. Dat is een programma over
problemen bij opvoeden. Vond je dat boeiend?
Sophie Dewaele: Ja, ik leerde hoe je zeker niet moet opvoeden. Soms zie je heel
duidelijk waar het fout loopt. Door programma's als 'Nanny 911' kan
er beter over opvoeden gesproken worden. Vroeger zwegen mensen
daarover. Ze vertelden niet over problemen met de kinderen. Dat is nu
veranderd. Daarom hebben die programma's waarde. Soms lijken
problemen wel op een week opgelost. Die indruk krijg je toch van zo
een programma. Maar dat is niet zo. Opvoeden houdt nooit op. Het gaat
met vallen en opstaan. Dat is de luxe van opvoeden. Je kan elke dag
zeggen: 'En nu ga ik het goed doen'. Je begint elke dag met een
schone lei.

Je bent moeder en je werkt voor TV. Gaat dat niet moeilijk samen?
Sophie Dewaele: Ik denk het niet. Moeders met een gewone job hebben het misschien nog
iets moeilijker. Die zitten vast aan de uren op kantoor. Maar alle
werkende moeders hebben dezelfde problemen. We moeten allemaal goed
plannen. Mama's kunnen elkaar helpen. Je kan om beurten de kinderen
ophalen. Ik spreek vaak dingen af met andere moeders uit school. Dat
werkt goed.

Moeten moderne moeders meer kiezen dan vroeger?
Sophie Dewaele: Ja. Vroeger stopten vrouwen met werken als er kinderen kwamen. Dat is
nu veel minder. Veel mama's moeten werken om genoeg geld te
verdienen. Die hebben niet te kiezen. Maar we willen ook meer luxe.
Dan moet je wel met 2 gaan werken. Moeders met een loopbaan willen
ook goede moeders zijn. Dat wil ik ook. Je voelt je dan soms
schuldig. Want je kan niet genoeg bij je kinderen zijn. Er wordt ook
veel verwacht van moeders. We moeten de perfecte echtgenote en de
perfecte moeder zijn. We moeten een boeiende loopbaan hebben en
boeiende hobby's. Dat gaat natuurlijk nooit. Supermama's bestaan
niet. Ze zijn niet perfect. Maar ze doen hun best.

Je nieuwe boek 'Droom van een moeder' ligt in de winkel. Hoe ziet een
droom van een moeder eruit?
Sophie Dewaele: Ik zal nooit zeggen: 'Ik ben een droom van een moeder'. Ik probeer
het wel te zijn. Maar niemand is perfect. Naast opvoeding is liefde
voor een kind heel belangrijk. Een kind heeft ook grenzen nodig. Dan
voelt een kind zich pas zeker. Mag een kind alles? Dan wordt het
onzeker. Liefde geven is je kind niet alles laten doen. Je kan je
kind tonen dat je ervan houdt door grenzen te stellen. Meer moet een
kind niet hebben.

Wat vinden mensen van je nieuwe boek?
Sophie Dewaele: Ze vinden het goed. Veel lezers vragen al naar een derde boek.
Misschien komt het er. Maar ik wil eerst nog even wachten. Veel
mensen herkennen zichzelf in het boek. Ze vinden het ook grappig. Dat
was mijn bedoeling. Het beste kwam van een man. Hij las het in één
keer uit. Ik heb hevige fans. Ik raakte duidelijk een gevoelige
snaar.
Vrouwen voelen zich door het boek erkend voor wat ze doen. Ik
beschreef mijn leven. Maar tegelijk beschreef ik het leven van heel
veel vrouwen. Zo zie je maar. Het is overal hetzelfde. Gooit je kind
zich op de grond in de supermarkt? Maak je geen zorgen. We kennen het
allemaal.

Je was heel open in je eerste boek. Dat verraste veel mensen. Je
vertelde hoe moeilijk de eerste jaren met je tweeling waren. Waarom
schamen mensen zich wanneer het niet goed gaat?
Sophie Dewaele: Dat is jammer, hé. We moeten steeds harder ons best doen in het
leven. Draai je in die mallemolen soms niet helemaal mee? Dan durf je
dat niet zeggen. Want dat lijkt niet normaal. Maar het is wel
normaal.

Wat was de grootste les die je leerde?
Sophie Dewaele: Ik leerde dingen hun juiste plaats geven. En ik leerde genieten als
moeder. Ik kon mij vroeger opwinden over lawaai van de kinderen. 'Ze
zullen wel stoppen', denk ik nu. Lopen er dingen mis? Maak ze niet
groter dan ze zijn. Gaan er dingen goed? Geniet ervan. Want het gaat
allemaal snel voorbij. Doe alles zo goed mogelijk.
De eerste jaren met de tweeling waren zwaar. Het was hard werken.
Maar een paar jaar later dacht ik: 'Ik ben eigenlijk wel blij met een
tweeling'. Ik zag de fijne kanten van een tweeling. Ik noem mij nu
een bevoorrechte mama.

Sophie Dewaele
Geboren: 3 december 1973
Komt uit: Ieper
Kinderen: de tweeling Fran en Simon (5 jaar)
Bekend van:
- VIJFtv: onder meer de programma's 'De afvallers', 'De brandkast',
'Hello 
  Goodbye Zaventem'.
- Twee boeken: 'Alles in het dubbel' (2005), 'Droom van een moeder'
(2007).
- Sophie Dewaele schreef stukjes voor de bladen 'Libelle' en 'Steps Magazine'.
Studies: filosofie
Interesses: lezen, schrijven, figuurtrainen, reizen

 

Karakter Sophie Dewaele: "Ik ben een zonnekind, onstuimig en spontaan. Maar tegelijk
ben ik ook teruggetrokken, voorzichtig en een denker."
Wat maakt Sophie gelukkig? "Mijn 2 kinderen. Ze zijn mijn opperste
geluk. Maar ik kan soms ook geluk voelen ergens op een terras. Het is
bewolkt. Plots voel ik de warmte van de zon. Daar kan ik van
genieten. Dat is ook geluk."

 

Veronique de Kock en Roos van Acker in Villa Vanthilt @ Bekende Vlaamse presentatrices

Bekende Vlaamse presentatrice Roos Van Acker schoof samen met Véronique De Kock aan in Villa Vanthilt.

Samen hebben Bekende Vlaamse presentatrices Véronique De Kock en Roos Van Acker in Marokko een woestijnrally gereden: de Conti4x4 Trophy.

Vanaf 30 juni zijn de avonturen van Véronique De Kock en Roos Van Acker te zien op VT4 in het programma Conti4x4 Trophy, maar de pittigste anekdotes vertelden beide dames alvast aan presentator Marcel Vanthilt. 

Roos Van Acker reed met Véronique De Kock in een Hummer door de woestijn: 'Ik snap nog altijd niet hoe haar polo zo wit bleef'

'Ik had een serieus 'Thelma & Louise' gevoel.' Zal wel zijn: twee mooie vrouwen die door de woestijn scheuren, het heeft iets van een film. Roos Van Acker (34) nam met Véronique De Kock (34) deel aan de Conti 4X4 Trophy in Marokko. Ze deden samen hun verhaal in 'Villa Vanthilt'.

De Dakar rally, maar dan met minder snelheid en meer luxe: dat is de Conti 4X4 Trophy, een tocht waarin veertien duo's met een Hummer jeep door Marokko rijden. Roos Van Acker en Véronique De Kock mochten mee en keerden tien dagen geleden tevreden terug. 'Ik ben nog een beetje aan het bekomen', zegt Roos. 'Het was best vroeg opstaan. Ik had nooit gedacht dat het zo'n onvergetelijke week zou worden. Al was het maar omdat we onder de blote sterrenhemel hebben geslapen.'

Luxebeesten

De Conti 4X4 Trophy is een beetje een race voor luxebeesten: er wordt overnacht in luxehotels. 'Ik geef toe dat ik iets meer survival had verwacht', lacht Roos van Acker die het klappen van de zweep kent dankzij programma's als Peking Express. 'Ik wist niet dat we zó gepamperd gingen worden. Ik ben door al die reisprogramma's erg verwend wat landschappen betreft, maar nergens lijkt de variatie in fauna en flora zo groot als in Marokko.

Je rijdt van vulkanische landschappen naar valleien met palmbomen en prachtige stukken woestijn. Rijden door de duinen: ik zou er úren over kunnen vertellen. Ik had nog nooit in een Hummer jeep gereden, het is echt een beest van een auto. In dat zand moet je blijven gas geven, anders val je stil. In de ravijnen heb ik Veronique de Kock laten rijden, ik had op die smalle baantjes te veel schrik. Ik scheurde liever door het water.'

Met een Hummer die 14,5 liter benzine per honderd kilometer verbruikt door Marokko karren: Roos Van Acker heeft haar jasje van 'biomeisje' even in de kast moeten hangen. 'Ik heb daar met de baas van Continental over gesproken (bandenmerk Continental is sponsor van de 4X4 Trophy, nvdr.). Ik heb hem attent gemaakt op het feit dat ze bij de Leuvense hogeschool Groep T wagens op zonne-energie bouwen; ik ben nog meter van zo'n project geweest.

Zo'n Hummer krijgt het bij 53 graden best moeilijk in de woestijn, maar voor een wagen op zonne-energie moet dat geen probleem zijn. Deze Trophy is ook niet echt een rally, want je rijdt af en toe in karavaan, wat minder leuk is.

Los rijden is fijner, zeker met iemand als Véronique De Kock. Die kan rijden, hoor. Ik vroeg me wel af hoe ze erin slaagde er altijd zo piekfijn uit te zien. Die witte kleren van haar, die bleven de hele tijd wit terwijl onze neusgaten vol stof en zand zaten.'

Roos van Acker en Veronique de Kock kennen elkaar van bij VT4, maar er viel toch aardig wat te ontdekken. 'Ik had mijn iPod bij en ik heb muziek opgezet die we allebei goed vonden. Black Eyed Peas en zo, fijn om mee te brullen.

Veronique de Kock en ik hebben andere interesses, maar we hebben fijne gesprekken gehad. Eerst praat je over het werk, dan groei je naar elkaar toe en praat je over je gezinsleven. Ik heb Véronique gevraagd of ze ooit wil trouwen, maar ze zei alleen dat de camera's in de auto draaiden.

Over haar zoontje Sébastien heeft ze veel verteld. Als ze met haar Blackberry bereik had, stuurde ze foto's naar hem door. Ik heb geen kinderen: ik moest hooguit een sms naar mijn moeder sturen.'

'Ik vermoed dat er mensen zijn die denken dat Veronique de Kock een ijskonijn is dat alleen met materiële zaken bezig is, maar dat klopt niet. Het is een fijne madam, je kunt er een goeie pint mee drinken. Er hingen camera's in de auto, maar we hebben niet liggen faken: zij rolde met haar ogen als ik iets verkeerd deed, ik heb haar af en toe uitgelachen.

De eerste dag liep het trouwens al fout. Ik reed en Veronique de Kock volgde de gps. We kwamen in een droge rivierbedding terecht die steeds smaller werd. Uiteindelijk hebben we de hulpdienst moeten bellen: we zaten vast.

De hulpdienst kwam ter plaatse, maar we zijn er zelf uit moeten manoeuvreren. Veronique de Kock heeft dat gedaan, ik stond erop te kijken. Een andere keer zei Véronique dat ik vol gas door een rivier moest rijden. De organisatie heeft ons op het matje geroepen, want eigenlijk moesten we rónd de rivier rijden.' (lacht)

Als het van Roos van Acker afhing, ging ze direct nóg een keer met die Hummer naar Marokko. 'De eerste dag voelde ik me wel een beetje de rijke westerling die met een zware jeep langs de lokale bevolking scheurde, maar dat gevoel had ik met Peking Express ook.

Ik vond het een prachtig avontuur met een heerlijke groep mensen; we hebben ontzettend goed gefeest. Je wordt ontzettend verwend, er kan weinig misgaan, je slaapt in de woestijn, je mag door de duinen rijden. Het was afzien door de warmte, maar ik heb geleerd dat Véronique de Kock in alle omstandigheden een queen of the desert blijft.'